In deze foto probeer ik de sinistere
sfeer weer te geven die je in het Bois Jacques aantreft. Links en rechts
schiet elk jaar het nieuwe groen omhoog, de kaarsrecht aangeplante sparren
maar ook vind je nog steeds de aanwezige getuigen van de helse strijd die
hier in de winter van 44-45 heeft plaats gevonden.... Een moment om serieus
bij stil te staan.
In this picture I try
to show you the gloomy atmosphere in Bois Jacques. You have to be there
to feel it. Everything looks the same as in 44-45. This is a moment for
contemplation.
Jake tekent onze compagnievlag. Zoals je ziet, behoorde hij tot de "Dirty Dozen", "Filthy Thirteen", was Pathfinder en behoorde tot het Demolition Platoon. Een héél bijzondere persoolijkheid en zoals ik altijd zeg : een jonge kerel in een (helaas) oud lichaam. Maar vergeet zijn grijze haar en rimpels en dan zie je iemand die voor altijd jong is.
In het Bois Jacques hadden we een probleem met een jeep die om een of andere reden ineens niet meer wilde starten. Achteraf was het gelukkig maar een losgeraakt contact. Jake bleef bij ons, hing over de motorkap en hielp ons om de storing te vinden. Toen het sein ging dat de "Band of Brothers"- bus weer verder wilde gaan en hij dus moest terugkeren, beviel hem dat niks. Hij bleef liever bij ons; hij was tenslotte Technician!
Jake signing our guidon. As you can see, he was member of the "Dirty Dozen", "Filthy Thirteen", Pathfinder and member of the Demolition Platoon. A very special guy and as I always say : a young man in (halas) an old body. Forget the grey hair, forget the wrinckles in his face ; this is a guy who's young forever.
When we had a malfunction in one of our jeeps at the Bois Jacques - luckily just a loose contact - Jake was helping us trying to get the damn vehicle rolling again. Hanging over the motorcompartment he didn't like it to be called back to the "Band of Brothers" autobus. He'd rather stay with us.... He was a technician!
Jake ging mokkend
terug naar de bus, telkens achterom kijkend. Gelukkig hadden we de jeep snel
aan de praat en konden we hem halverwege het modderpad oppikken. Johnny stapte
uit om Jake te laten instappen... Niks ervan! Het linker been op het achterwiel
en huppekee stapte hij achterin. Op de weg van Bois Jacques naar Foy, waar
we even stil stonden, vond hij een nieuw "speeltje". Hij laadde
de .30 Browning, mikte op een paar koeien in de wei en vroeg of er iemand
trek had in een stukje vlees.
So Jake went back to the
bus, looking at us over his shoulder now and then. Luckily we could start
the jeep again pretty soon and picked up Jake halfway the muddy trail. Johnny
stepped out the jeep to let Jake in, but NOT this way! Left foot on the back
tire he swung into the jeep. On the road from Bois Jacques to Foy, where we
stopped for a short while, he found a new "toy". He loaded the .30
cal Browning, aimed at a couple of cows in the meadow and asked: "Who'd
like a piece of meat for supper?".
Tijd om afscheid
te nemen van John "Jake" Agnew. In Foy gaf hij ons de fles met Calvados
die hij al vanaf Normandië met zich mee sleepte. "Sterk spul waarvan
je tenen krom gaan staan", zei hij.
Time to say Goodbye to
John "Jake" Agnew. In Foy he gave us the bottle with Calvados he
was carrying from Normany on. "Real strong stuff that makes your toes
curl up", he said.
Triple
A
Dutch Currahees E company 506
Rendez vous with Destiny F company 506
History and Re-enactment at the Historical Sites
Assisting Veterans and their Families