Berchtesgaden

An interview with David M. Rogers
101st Airborne Division 506th PIR
HQ Company, 1st Battalion
23 November 2003

Scroll down for English text

In de ochtend van 5 mei 1945 kwamen we Berchtesgaden binnen. We hadden gehoord dat er weinig of geen weerstand zou worden geboden en dat was ook zo. Een van de eerste dingen die we deden was het zoeken naar een verblijfplaats. We wisten niet hoe lang we zouden blijven, dus wilden we comfortabel zitten. Twee sergeants en ik gingen op zoek naar een passend huis.
We kozen er een uit boven op een heuvel met een prachtig uitzicht op de stad en de bergen in de omgeving. Berchtesgaden ligt in een van de mooiste streken van Duitsland.
Toen we een huis hadden uitgekozen, klopten we aan op de voordeur. Een ouder echtpaar en een jonge vrouw deden open. We vertelden hen dat we hun huis in beslag namen en dat zij moesten vertrekken met met meenemen van persoonlijke eigendommen die zij nodig zouden kunnen hebben.
Het oudere echtpaar leken zestigers te zijn en de jonge vrouw was een jaar of dertig. Het was een mooie vrouw en haar echtgenoot was aan het Russisch front. Geloof het of niet, maar ik vond het vervelend om op deze manier mensen hun huis af te nemen. Het maakte niet uit of zij de vijand waren. Ik vond het het heel vervelend. Of zoals onze Generaal Sherman eens zei toen hij het platteland van Georgia verwoestte tijdens zijn mars van Atlanta naar de zee : "Oorlog is de hel".
Van hogerhand hadden we orders om op die manier in vijandelijk gebied te opereren. De huizen, appartementen en gebouwen die nodig waren om de troepen onder te brengen werden gewoonweg afgenomen. We confiskeerden ook wapens, camera's en alles wat van nut was voor de vijand. Heel wat jachtgeweren en camera's werden in beslag genomen.
Toen de inwoners waren vertrokken, trokken we in met onze wapens en begonnen we het huis te verkennen. In de kelder vonden we allerlei ingeblikte groenten, droogworsten, wijn, champagne en cognac. We vonden ook een vliezo-trap naar de zolder waar we ongeveer dezelfde dingen vonden als in de kelder. We wisten dat de oorlog bijna voorbij was en we verheugden ons op ons verblijf in Berchtesgaden. Het Duitse leger was "Kaputt" en gaf zich massaal over. In feite kwam de oorlog ten einde tijdens ons verblijf in Berchtesgaden.
We hadden veel vrije tijd en konden veel interessante dingen in en om Berchtesgaden bezoeken. We bezochten de Berghof, Hitler's huis in Obersalzberg, juist buiten Berchtesgaden. De Berghof lag behoorlijk in puin door de Engelse bombardementen. We bezochten ook Hilter's "Adelaarsnest". Je kon bijna tot aan het "Adelaarsnest" rijden ; de resterende afstand moest te voet langs een steil pad. Het "Adelaarsnest" was niet gebombardeerd en was in een prima toestand. Het uitzicht van daar was adembenemend.
Natuurlijk was ons verblijf in Berchtesgaden heel aangenaam. Ik weet het niet meer precies, maar ik denk dat we rond de derde week van mei naar Oostenrijk vertrokken.
Het 506th Regiment werd ongeveer 70 km naar het zuiden verplaatst naar Oostenrijk. Ons regiments hoofdkwartier was in Zell am See en mijn 1st Battalion HQ Company was in de stad Lend gestationeerd. Ik vertrok op 6 juni 1945 vanuit Lend en keerde terug naar de USA voor ontslag uit het leger. Op 7 juli 1945 kreeg ik dat ontslag in San Antonio, Texas.

We entered Berchtesgaden on the morning of May 5, 1945. We had been told there would be little or no armed resistance and there was none. One of the first things we did when we arrived was to start looking for a place to stay. We did not know at the time how long we would be there so we wanted to find comfortable quarters. Myself and two other Sgts began looking for a nice German house that would meet our needs.
We chose one that sat high up on a hillside with a great view of the town and the surronding mountains. Berchtesgaden is located in one of the most beautiful areas of Germany.
After choosing the house, we went to the front door and knocked. An older couple along with a younger woman came to the door. We informed them that we were there to take possession of their home and they must move out taking with them what ever personal belongings they might need.
The older couple seem to be in their sixties and the younger woman was about thirty years of age. She was a beautiful woman and had a husband on the Russian front.
Believe it or not, I never liked taking peoples home like this. It didn't matter if they were the enemy. I didn't enjoy this at all. As our General Sherman once said while laying waste to the Georgia countryside during his march from Atlanta to the Sea, "war is hell".
We were ordered from higher up that we would operate in this manner while in enemy territory. The number of houses, apartments, and buildings necessary to house the troops were simply taken from the occupants.
We also took all guns, cameras or anything else that might be useful to an enemy. A lot of fine hunting rifles and cameras were taken.
After the people left the house, we moved in with our guns and gear and then began to explore the house. We went into the cellar and found it full of many kinds of canned vegetables, dried sausage, wine, champagne, and cognac. We found a pull-down staircase that led to the attic. There we found more of the same items that were in the cellar.
We now knew the War was about over and we looked forward to our stay in Berchtesgaden. The German army was Kaput and were surrending in droves. The War, in fact, did end while we were in Berchtesgaden.
We had a lot of free time and were able to visit and see the many things of interest in and around Berchtesgaden. We visited the Berghof, Hitler's home at Ober Salzburg just outside of Berchtesgaden. The Berghof was pretty much in ruins from British bombing raids.
We also visited Hitler's Eagle's Nest. It was possible to drive almost to the Eagle's Nest and then walk a steep trail the remaining distance. The Eagle's Nest had not been bombed and was in very good shape. The view from the Eagle's nest was breathtaking.
Needless to say, our time in Bercgtesgaden was most enjoyable. I don't remember the exact time we left Berchtesgaden to move into Austria but I think it was about the third week in May.
The 506th Regiment moved about 45 or 50 miles South of Berchtesgaden into Austria. Our Regimental headquarters was at Zell Am See and my 1st Battalion headquarters Company was stationed in the town of Lend.
I departed Lend, Austria on June 6, 1945 and returned to the States for Discharge from the Army. I was discharged on July 7,1945 at San Antonio,TX.

David Rogers